Παθήσεις Θυρεοειδούς Αδένα

Παθήσεις θυρεοειδούς αδένα

Τι είναι

Ο θυρεοειδής είναι ένας μικρός αλλά εξαιρετικά σημαντικός ενδοκρινής αδένας που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του λαιμού, λίγο κάτω από το λεγόμενο “Μήλο του Αδάμ”. Παράγει δύο βασικές ορμόνες, την Τ3 (τριιωδοθυρονίνη) και την Τ4 (θυροξίνη), οι οποίες ρυθμίζουν σχεδόν κάθε λειτουργία του μεταβολισμού στο σώμα μας.

Ποιες παθήσεις μπορεί να παρουσιάσει ο θυρεοειδής:

Η δυσλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα είναι αρκετά συχνή και αφορά ολοένα και περισσότερους ανθρώπους. Οι πιο συνηθισμένες καταστάσεις είναι οι εξής:

  • Υπερθυρεοειδισμός: Ο αδένας παράγει περισσότερες ορμόνες από όσες χρειάζεται το σώμα, προκαλώντας συμπτώματα όπως ανησυχία, απώλεια βάρους, αυξημένους καρδιακούς παλμούς, υπερβολική εφίδρωση ή μεταβολές στη διάθεση. Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι φαρμακευτική, χειρουργική ή με ραδιενεργό ιώδιο, ανάλογα με την αιτία.

  • Υποθυρεοειδισμός: Όταν ο θυρεοειδής υπολειτουργεί, το σώμα δεν λαμβάνει αρκετές ορμόνες, με αποτέλεσμα κόπωση, αύξηση βάρους, τριχόπτωση και πνευματική “θολούρα”. Η θεραπεία είναι απλή και περιλαμβάνει τη λήψη θυρεοειδικής ορμόνης.

  • Όζοι στον θυρεοειδή: Οι όζοι είναι μικρά “μορφώματα” που ανιχνεύονται είτε με την αφή είτε με υπερηχογράφημα. Εξετάζονται για να διαπιστωθεί αν είναι καλοήθεις ή εάν υπάρχει υποψία κακοήθειας. Ανάλογα με τα ευρήματα, μπορεί να απαιτείται παρακολούθηση, φαρμακευτική αγωγή ή χειρουργική αφαίρεση.

  • Βρογχοκήλη: Πρόκειται για τη διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα, που συχνά γίνεται ορατή σαν “πρήξιμο” στον λαιμό. Ελέγχεται τόσο η λειτουργία του αδένα όσο και η μορφή της βρογχοκήλης για να αποφασιστεί η κατάλληλη θεραπεία.

  • Καρκίνος του θυρεοειδούς: Ο καρκίνος του θυρεοειδούς έχει συνήθως πολύ καλή πρόγνωση. Συχνά ανιχνεύεται τυχαία κατά τη διερεύνηση ενός όζου. Η βασική θεραπεία είναι η χειρουργική αφαίρεση, ενώ μπορεί να χρειαστεί και θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο.

Ποιες εξετάσεις χρειάζονται για τη διάγνωση καθώς και για την προεγχειρητική εκτίμηση:

Η αξιολόγηση της θυρεοειδικής λειτουργίας και η εκτίμηση του αδένα γίνεται από τον Ενδοκρινολόγο σας και συνήθως περιλαμβάνει:

  • Αιματολογικές εξετάσεις: Για τον έλεγχο των ορμονικών επιπέδων και των αντισωμάτων.

  • Υπερηχογράφημα τραχήλου: Μη επεμβατική εξέταση για τη μορφολογία του αδένα και την παρουσία όζων.

  • Σπινθηρογράφημα: Απεικονίζει τη λειτουργία του αδένα.

  • Παρακέντηση (FNA): Γίνεται με λεπτή βελόνα σε ύποπτο όζο για κυτταρολογική ανάλυση.

  • Λαρυγγοσκόπηση, για τον έλεγχο των φωνητικών χορδών

  • Αξονική τομογραφία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Πότε χρειάζεται χειρουργική επέμβαση;:

Η ένδειξη για χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς, γνωστή ως θυρεοειδεκτομή, τίθεται από το θεράποντα Ενδοκρινολόγο και συνήθως συνιστάται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει μεγάλη βρογχοκήλη που προκαλεί πιεστικά φαινόμενα ή αισθητική ενόχληση, όταν ανιχνεύεται όζος με ύποπτα χαρακτηριστικά για κακοήθεια ή αυξανόμενο μέγεθος, όταν ο υπερθυρεοειδισμός δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στη φαρμακευτική αγωγή, καθώς και σε περιπτώσεις διαγνωσμένου καρκίνου ή τοξικού αδενώματος.

Τι περιλαμβάνει το χειρουργείο και τι να περιμένετε μετά:

Πριν την επέμβαση: ο Χειρουργός σας θα πληροφορηθεί ενδελεχώς για το ατομικό ιατρικό σας ιστορικό, θα προβεί σε τυχόν επιπλέον παρακλινικές εξετάσεις αν απαιτούνται κι δεν έχουν ήδη γίνει, θα σας ενημερώσει πλήρως για τα οφέλη και τους κινδύνους του χειρουργείου και θα προσαρμόσει την επέμβαση στις δικές σας παραμέτρους ώστε να έχετε το μεγαλύτερο όφελος για την υγεία σας.

Κατά την επέμβαση: Θα σας χορηγηθεί γενική αναισθησία και δεν θα αισθάνεστε καθόλου πόνου. Τις περισσότερες φορές χορηγείται και μία δόση αντιβιοτικού προφυλακτικά. Η θυρεοειδεκτομή γίνεται μέσω μιας μικρής τομής περίπου 3εκ. στη βάση του λαιμού, με σκοπό το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Συνήθως αφαιρείται όλος ο αδένας, εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι για μερική αφαίρεση.

Μετά την επέμβαση: Άμεσα μετεγχειρητικά, θα μεταφερθείτε στο θάλαμο νοσηλείας. Ίσως να νιώθετε ένα «γρατζούνισμα» στο λαιμό, όπως όταν είστε άρρωστοι. Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό και περνάει τις επόμενες ώρες. Συνήθως Θα παραμείνετε για ένα 24ωρο στην κλινική, όπου θα σιτιστείτε πλήρως και θα πάρετε εξιτήριο την επόμενη ημέρα, αφού ελεγχθούν τα αποτελέσματα από τις εξετάσεις αίματος που απαιτούνται. Πιθανώς να εμφανιστούν αμυδροί μώλωπες οι οποίοι εξαφανίζονται πλήρως τα πρώτα εικοσιτετράωρα. Οι περισσότεροι ασθενείς θα χρειαστούν φαρμακευτική αγωγή για τη ρύθμιση της λειτουργίας του θυρεοειδή.

 

Πιθανές επιπλοκές (αν και σπάνιες):

  • Χαμηλά επίπεδα ασβεστίου: Μειωμένα επίπεδα ασβεστίου που αντιμετωπίζονται με φαρμακευτική αγωγή. Σε ακόμη πιο σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να είναι μόνιμη η υπασβαστιαιμία και να χρειαστεί αγωγή εφ’όρου ζωής.

  • Ερεθισμός ή τραυματισμός λαρυγγικών νεύρων: Μπορεί να προκαλέσει βραχνάδα ή αλλοίωση της φωνής. Συνηθέστερα είναι παροδική. Η αμφοτερόπλευρη κάκωση των νεύρων αποτελεί μια εξαιρετικά σπάνια επιπλοκή με σημαντικές, ωστόσο, επιπτώσεις για τον ασθενή, καθώς συνεπάγεται την αναγκαιότητα για τραχειοστομία. Εντούτοις, με τα νέα διαθέσιμα διεγχειρητικά βοηθήματα (νευροπαρακολούθηση), η επιπλοκή αυτή είναι ακόμη σπανιότερη.

  • Μετεγχειρητική αιμορραγία: Αν και σπάνια, μπορεί να αποτελέσει το αίτιο για επανεπέμβαση.

Αν επιθυμείτε περισσότερες πληροφορίες ή έχετε ανησυχίες για τον θυρεοειδή σας, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου για εξέταση και εξατομικευμένη αξιολόγηση.