Οξεία Σκωληκοειδίτιδα
Τι είναι
Η οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι η φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης του παχέος εντέρου. Βασικό ρόλο στον παθογενετικό μηχανισμό παίζει η απόφραξη της βάσης της σκωληκοειδούς απόφυσης, που οδηγεί σε στάση κι εγκλωβισμό της παραγόμενης βλέννης εντός του αυλού της σκωληκοειδούς απόφυσης, με αποτέλεσμα τη διάταση της, την ισχαιμία του τοιχώματος της και τη δευτερογενή επιμόλυνση της.
Συμπτώματα και διάγνωση
Τα συμπτώματα της οξείας σκωληκοειδίτιδας είναι ασταθή και ποικίλα. Η κλασική παρουσίαση της περιλαμβάνει άλγος της δεξιά κάτω κοιλιακής χώρας, το οποίο μπορεί αρχικά να εντοπίζονταν περιομφαλικά, σε συνδυασμό με ανορεξία, ναυτία ή έμετο συμβαίνει μόνο στο 50% των περιπτώσεων. Οι ασθενείς συχνά αναζητούν μια θέση που να μειώνει τον πόνο, όπως να ξαπλώνουν με τα γόνατα προς την κοιλιά, ενώ ο βήχας ή το ταρακούνημα μπορεί να επιδεινώνει στιγμιαία τον πόνο. Η διάγνωση της οξείας σκωληκοειδίτιδας βασίζεται στην κλινική αξιολόγηση, στις εξετάσεις αίματος και ούρων και στις απεικονιστικές εξετάσεις (κυρίως υπέρηχος και αξονική τομογραφία).
Θεραπεία
Η οξεία σκωληκοειδίτιδα αποτελεί μία επείγουσα χειρουργική πάθηση και η μη έγκαιρη και αποτελεσματική της θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές όπως το ενδοκοιλιακό απόστημα και η γενικευμένη περιτονίτιδα. Η θεραπεία της οξείας σκωληκοειδίτιδας απαιτεί νοσηλεία στην κλινική και μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Η συντηρητική θεραπεία στοχεύει στην καταπολέμηση της φλεγμονής με φάρμακα και περιλαμβάνει τον περιορισμό της σίτισης και την ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών, υγρών κι αναλγητικών. Χρειάζεται πολύ στενή παρακολούθηση του ασθενούς και επί αποτυχίας της, ο ασθενής πρέπει να αντιμετωπιστεί χειρουργικά. Πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ η συντηρητική θεραπεία έχει περίπου τα ίδια ποσοστά επιτυχίας με τη χειρουργική, περίπου οι μισοί ασθενείς θα ξανανοσήσουν και τελικά θα απαιτηθεί να χειρουργηθούν. Η χειρουργική θεραπεία είναι η λεγόμενη σκωληκοειδεκτομή, δηλαδή η χειρουργική αφαίρεση της φλεγμαίνουσας σκωληκοειδούς απόφυσης. Αυτή μπορεί να γίνει ανοιχτά με μία τομή περίπου 5εκ. στη δεξιά κάτω κοιλιακή χώρα. Ωστόσο, επικρατέστερη μέθοδος προσέγγισης είναι η λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή, όπου πέραν το ότι θεωρείται μία ελάχιστα επεμβατική μέθοδος που επιτρέπει ταχύτερη ανάρρωση και λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο, μας δίνει επιπλέον το πλεονέκτημα να εξετάσουμε από μέσα όλη την κοιλιά και τα ενδοκοιλιακά όργανα και να αποκλειστούν άλλες παθολογίες.
Λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή
Εφόσον ληφθεί η απόφαση για επέμβαση, ο ασθενής θα οδηγηθεί άμεσα στο χειρουργείο. Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία, όπου ο ασθενής δεν αισθάνεται καθόλου πόνο. Θα πραγματοποιηθούν τρεις μικρές τομές: μία στον ομφαλό περίπου 2-3εκ., μία στην αριστερή κάτω κοιλιακή χώρα περίπου 1εκ. κι ακόμη μία περίπου 1εκ. χαμηλά στο μέσο της κοιλιάς (πάνω από την ηβική σύμφυση). Μετά θα εμφυσήσουμε αέρα εντός της κοιλιάς για να εκπτυχθεί και θα εισάγουμε μία κάμερα και τα υπόλοιπα εργαλεία για τον έλεγχο όλης της κοιλιάς και για την ολοκλήρωση του χειρουργείου. Η σκωληκοειδής απόφυση που αφαιρείται στέλνεται πάντοτε για ιστολογική εξέταση (βιοψία). Μετά το χειρουργείο, ο ασθενής θα παραμείνει περίπου 24 ώρες για νοσηλεία, κατά τη διάρκεια της οποίας θα πρέπει να έχει αέρια, να κινητοποιηθεί πλήρως και να σιτιστεί επαρκώς. Η ανάρρωση διαρκεί περίπου 3-4 εβδομάδες, ενώ επιστρέφει στις καθημερινές του δραστηριότητες πλήρως σε περίπου 7-10 ημέρες.